Веќе шест месеци барам работнички за во сендвичара.Со овој бизнис се занимавам скоро 10 години и никогаш не било како сега. Уште кога ќе се видам со нив, тие на мене ми поставуваат услови.
Од сето тоа што можев да заклучам е дека на луѓето не им се работи. Четиринаесет илјади им е малку, слободни денови им се малку и ред други работи, а подобро им е да седат дома… Еден од поголемите проблеми со кој се соочуваат граѓаните на Македонија е работат.
Се поставував прашањето, дали во Македонија навистина нема работа, или пак нема кој да работи? Јас постојано барам рабонички за во мојата чевларска фирма, која опстојува околу 20 години. И не можам да кажам дека словите се лошо, секако дека се далеку од совршени, но работниците имаат минимална плата и платени сите други придонесе.
Ќе дојдат ќе работата една недела и повеќе не се јавуваат. Имам вработени кои ги имаат поминато сите чевларски фирми, и ете ниту една не им се допаднала, вели сопственик на приватна фирма.
Јас сум дипломиран правник веќе 8 години, и никогаш нема да работам за плата од 250 евра, ниту пак сум во план да одам на неплатена некаква си пракса, јас имам диплома, пракса не ми треба. Подобро дома ќе седам, отколку да работам за 250 евра, вели Никола од Влае.
Мојата другарка има теорија дека сега дефинитивно не е моментот да си заминеме од државата. Со сиот одлив на квалитетен, работоспособен кадар, останати се премалку луѓе во Македонија, а со тоа и премалку добри работници. Можеби конечно и нам ќе ни дојде редот да го добиеме она што го заслужуваме, смета таа, затоа што навистина нема кој повеќе да работи.
Оваа теорија, колку и да звучи смешна, сè повеќе станува вистинита. Последната случајна средба со еден скопски „газда“ ме натера да ја анализирам целата ситуација и да сфатам дека не останаа повеќе луѓе за работа, ама ниту будали што ќе си ги кршат коските за 150 до 200 евра месечно.
Скопскиот газда е нервозен, се жали како не можел да си најде добри работници. Или се прави наудрен или е навистина до толку будала што не знае всушност колку лош работодавач е. Сите од ваков калибар, прво треба да се запрашате – зошто ги губите добрите работници? Зошто ви бегаат од фирмите?
Во вакви кризни времиња, луѓето не можат да си дозволат да седат на работа, кога платата доцни со месеци. Во Македонија платата доцни 5 дена и веќе те фаќа паника и не знаеш што со себе. Не може да ги лажеш луѓето дека немаш пари за да им поделиш плата, а веќе следниот ден да купуваш нов автомобил за синчето. Или заминуваш на скап одмор со семејството.
Не може човекот што ти е вработен за една определена работа да има 27 задолженија, кои воедно опфаќаат и плаќање на твоите сметки, подучување математика на малиот татин принц или пишување состави за писмената по македонски јазик. Не може да се однесуваш кон вработените како да се најголемото ѓубре, како тие луѓе да немаат грам достоинство, како да ти се чергиче на кое си ги бришеш скапите чевли.
Не може да ги пријавуваш на половина работно време, а работат 40 часа неделно, да „фаќаш кривини“ и да не им го покриваш здравственото осигурување, да не им дозволуваш да користат боледување и да им потенцираш дека сега не е погоден моментот вработената да мисли на второ дете.
Не може да им исплаќаш К-15 на хартија, а подоцна да ги тераш кришум да ти ги враќаат парите на рака. Да им вршиш мобинг, да не знаат што е делник, а што празник, а ти да се смееш на нивните барања за плаќање на прекувремената работа, да ги множиш со нула!
Многу ми е мило што конечно дојде моментот и сфативте дека не сте Господ. Затоа што очигледно уживавте во таа улога, ама и на тоа полека му доаѓа крајот. И сега нема добри работници? Нема. И ќе нема! Каде и да поминете, каде и да се завртите, во секоја можна продавница, бутик, кафетерија, ресторан, агенција, секаде има прикачено оглас за вработување.
А вие сè уште не можете да најдете никого? Навистина, ја нема таа будала што ќе биде секретарка, пардон, технички асистент и кафе-готвачка и чистачка и психијатар за вашите растроени нерви и комплекси за 200 евра месечно.
Ајде да се мрднеме од сумата од 200 евра. Пред неколку дена налетувам на оглас за вработување во сериозна компанија. Нац’цкан, налицкан, накитен фино, како народна носија. Се бара високо образование. Се бара минимум 5-годишно работно искуство. Се бара задолжително познавање на англиски јазик и активно познавање на најмалку уште еден странски јазик (пожелно тој, тој или тој).
Се бара напредно познавање на компјутери. Се бара уште не знам ти што. Следува листа со неверојатни 18 редовни работни задолженија. Потенцирано е дека: ќе се останува прекувремено, дека се работи и саботи, дека работникот треба да е флексибилен на повици. Во превод, се бара роб.
Бидејќи платата која е наведена изнесува цели 20.000 денари месечно. Кој ќе ви дојде да го работи сето ова, со минимум 5-годишно работно искуство, со сите наведени квалификации во денешно време? Ви заминувале младите и способните во странство? Не заслужувате ништо подобро.
Заслужувате да останете да си ги работите сами фирмите, да видиме колку сте способни, бидејќи нели според вас „секој е заменлив“. Бујрум, работете си самите. Или уште подобро, вработете си ги децата во фирмата.
А на крајот од месецот, исплатете си 20.000 денари на сметката. И почнете да ги терате наредните 30 денови до следната плата. Па кога ќе видите како се „крпи“ животот со тие пари во Македонија, можеби конечно и ќе сфатите колку вреди добриот работник.
МОЖЕБИ ЌЕ ВЕ ИНТЕРЕСИРА:
