Психологот Михаил Лабковски се обиде врз основа на своето долгогодишно искуство да ја поедностави дефиницијата за среќа.
Често луѓето претпоставуваат дека среќата се состои од надворешни фактори како што се социјалниот статус, местото каде живееме и видот на автомобилот што го возиме. Некои веруваат дека среќата е поврзана со бракот, родителството и создавањето семејство, додека други среќата ја гледаат во големиот број пријатели со кои се забавуваат, патуваат и излегуваат.
Лабковски посочува дека ниту еден од овие ставови не е целосно исправен бидејќи ниту еден од овие елементи не гарантира среќа. Може да бидете богати и да имате многу материјални добра, но тоа нема да донесе вистинска среќа ако не знаете како да уживате во нив. Исто така, можете да имате прекрасно семејство, но ако не сте среќни и исполнети кога ќе се вратите дома по напорниот ден на работа, тоа нема да значи многу.
Можете да работите работа за која секогаш сте сонувале и која ја сакате, но ако таа работа ве оптоварува и исцрпува, ја губи својата привлечност. Среќата не е за богатство, брачен партнер, патување или кариера. Исто така, среќата не е во тоа да имате голем број пријатели или бројот на деца што ги имате. Среќата не е некоја цел која се постигнува со труд и работа, ниту пак сон по кој копнеете со години.
Среќата се рефлектира во секојдневните моменти. Тоа е кога ќе се разбудите наутро и не ја чувствувате тежината на светот на грб. Тоа е кога појадувате и навистина уживате во секој залак. Тоа е кога одите на работа без да чувствувате стрес и напнатост, а работата не ви е товар. Среќата значи дека кога ќе се вратите дома, можете да си играте со вашите деца не затоа што го сметате за должност, туку затоа што навистина го сакате. Патот до вашите цели станува исто толку вреден како и самите цели.
Среќа е кога живеете во моментот, во сегашното време и место, без да бидете оптоварени со минатото или да се грижите за иднината.
МОЖЕБИ ЌЕ ВЕ ИНТЕРЕСИРА:
